Πρόσφατα άρθρα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΥΔΗΣ: Άξιον Εστί

Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η προσέγγιση του Άξιον Εστί με ερευνητικό εργαλείο το ηρωοκεντρικό μοντέλο αφηγηματικής ανάλυσης που ανέδειξε η μακρά παράδοση συστηματικής ανάλυσης λογοτεχνικών έργων η οποία ξεκίνησε με τη μελέτη της δομής των ρωσικών παραμυθιών από τους Ρώσους φορμαλιστές στις αρχές του 20ου αιώνα και πέρασε αργότερα στους στρουκτουραλιστές και σημειολόγους θεωρητικούς της λογοτεχνίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΥΔΗΣ: Άξιον Εστί

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

My Mother's Sin and Other Stories A series of lectures on Modern Greek literature taught by Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps This is a first class essay of one of my students, Jenny Wight, who took my course this year writing beautifully on the effects of loss in Cavafy's poetry.

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

Hyperion or the hermit in Greece

Concept, dramaturgy and performance by Dimitra Kreps

Hyperion or the hermit in Greece

Η ΔΕΠΠΣ και η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού

Αξιολόγηση της ελληνόγλωσσης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξωτερικού στην Ελλάδα

Η ΔΕΠΠΣ και η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού

ἐξ ἐρίων δὴ καὶ κλωστήρων καὶ ἀτράκτων

This essay examines that metaphor in the context of the political and war situation at the time Lysistrata was first performed. It considers traditional gender roles in the fifth-century Greek polis and Lysistrata’s inversion of those roles in her weaving analogy. Aristophanes’ comedic purpose in the weaving speech, in Lysistrata as a whole, and more generally across his corpus is examined. In addition, some observations are made about the sound pattern of Lysistrata’s speech and, in a personal argument, a speculative suggestion is advanced that the audience might have associated her cadences with the familiar rhythms of a domestic weaving loom.

ἐξ ἐρίων δὴ καὶ κλωστήρων καὶ ἀτράκτων

Examine the role of self-deception in the historical poems of Cavafy

This is a heartfelt yet rigorous and intelligent essay submitted by Sophie Prewett for the course I teach to 3rd year undergraduate Classics students at the University of Reading where I have been teaching for the last thirteen years. My course bears the title 'My Mother's sin and other stories' aiming at introducing some major authors and works as well as trends in Modern Greek Poetry and Fiction from the late 19th century to the late 20th century in connection with both the history, sociocultural context and wider literary developments of their period and illustrating attitudes to the ancient past in the work of some selected poets and novelists. All texts are taught from English translations. My students take this course as optional and for the majority a whole new world of hidden Modern Greek treasures is unveiled. Many have called the experience of my course as 'a breath of fresh air' which i consider an ultimate credit...

Examine the role of self-deception in the historical poems of Cavafy

Poetics and Histories: To What Extent Did C. P. Cavafy Alter Historical Narratives, and for What Artistic Purposes?

stuident Name: Joseph Watson Module Lecturer: Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps Date of Submission: 11/01/2016

Poetics and Histories: To What Extent Did C. P. Cavafy Alter Historical Narratives, and for What Artistic Purposes?

Μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως πρόγραμμα για τη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (Παν. Λευκωσίας - ΚΕΓ)

Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας διοργανώνει μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (MA, 3 εξάμηνα) - Εξ Αποστάσεως".

Μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως πρόγραμμα για τη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (Παν. Λευκωσίας - ΚΕΓ)

BIRZEIT UNIVERSITY - Παλαιστίνη

Ευαγγελία Καφφέ-Αλαούνε BIRZEIT UNIVERSITY Αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο όπου διδάσκονται τα ν.ε

BIRZEIT UNIVERSITY - Παλαιστίνη

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

My Mother's Sin and Other Stories A series of lectures on Modern Greek literature taught by Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps This is a first class essay of one of my students, Jenny Wight, who took my course this year writing beautifully on the effects of loss in Cavafy's poetry.

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

Ζήτημα ανάπτυξης και δημοκρατίας

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί που φέτος συμπληρώνουν 8ετία στα πανεπιστήμια του εξωτερικού με υπόμνημά τους στον τότε Υπουργό Παιδείας ζήτησαν τη διατήρηση του δικαιώματος συμμετοχής τους σε νέες προκηρύξεις για τις θέσεις αυτές και στο μέλλον. Το ίδιο υπόμνημα υποβλήθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες το Δεκέμβριο του 2009 και πρόσφατα είχε ως αποτέλεσμα την παράταση των αποσπάσεων για ένα μόνο χρόνο (2010-2011) αποκλείοντας όσους εργάζονται στο νότιο ημισφαίριο. Με άλλα λόγια εξαιρέθηκαν από το δικαίωμα παράτασης όσοι εργάζονται στα πανεπιστήμια της Αυστραλίας.

Ποια είναι η λογική αυτής της απόφασης, ποια η ατζέντα της, και από πού αντλεί τη νομιμότητά της η εξαίρεση του νοτίου ημισφαιρίου; Ποια άτομα από τον διοικητικό, πολιτικό και παραπολιτικό τομέα της εκπαίδευσης συνέβαλαν στη λήψη της, και πόσο σχετικά είναι με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση του εξωτερικού, και πιο συγκεκριμένα με τα πανεπιστήμια; Πού βρίσκονταν αυτά τα άτομα τα τελευταία οχτώ χρόνια και πόσες ώρες από τον εργάσιμο και ελεύθερο χρόνο τους διέθεσαν σ’ αυτό το ζήτημα; Εγνώριζαν τους ανθρώπους στον τομέα τους; Τι έκαναν για να τους γνωρίσουν; Ποιες απαντήσεις έδωσαν, όπως θα όφειλαν, όταν τους ετέθησαν με εκθέσεις προβλήματα, αν και εφόσον γνωρίζουν να σηκώνουν τηλέφωνα ή να επικοινωνούν μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Πώς σκοπεύουν να αξιοποιήσουν το χρόνο, την προσπάθεια και τα χρήματα που ξόδεψαν οι εκπαιδευτικοί στα πανεπιστήμια του εξωτερικού κοντά μια δεκαετία; Πώς -είτε βρίσκονται εντός είτε εκτός ελληνικής επικράτειας- διαμόρφωσαν άποψη έτσι ελαφρά τη καρδία απεκδυόμενα κάθε ευθύνη για όσα προηγήθηκαν με πρόσχημα «το κοινό συμφέρον» και την οικονομική κρίση;

Ο χειρισμός του θέματος του νεοελληνικού τμήματος του πανεπιστημίου ΝΝΟ είναι  χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου η προκατάληψη πολλών κατευθύνσεων συναντήθηκε  με την ιδιοτέλεια και την αδιαφορία. Όταν το 2005 έφτασαν στην περιοχή του Σύδνευ εκπρόσωποι του ελληνικού δημοσίου δεν το κάλεσαν  σε συναντήσεις των πανεπιστημίων γιατί δεν εγνώριζαν ότι υπήρχε. Όταν το έμαθαν, έδωσαν ραντεβού, έστησαν το προσωπικό του και ουδέποτε εμφανίστηκαν. Όταν την ίδια εποχή η υπογράφουσα έκανε νύξη δημόσια για δυνατότητα εθελούσιας μετακίνησης των αποσπασμένων από τμήματα, εμφανίστηκε αυθωρεί νόμος που επιβάλλει να παραμένουν στη θέση τους ως καλοί υπάλληλοι βρέξει - χιονίσει,  ούτε λίγο ούτε πολύ  δηλαδή να παρακολουθούν ενδεχόμενη διάλυση ως ηλίθιοι. Συνεπικουρούσης της μεγαλόπνοης στρατηγικής που ακολουθούν τοπικοί και πανεπιστημιακοί φωστήρες που κάνει  τα ορατά ελληνικά τμήματα πιο ορατά και  αφήνει  τα υπόλοιπα στην  τύχη τους μέχρι να σβήσουν, το τμήμα έμεινε συστηματικά έξω από κάθε στήριξη και το 2009, με τις κρυφές ή φανερές ευλογίες όσων  προανέφερα, το προσωπικό του οδηγήθηκε σε αποχώρηση, ενώ η ελληνική πλευρά έμεινε απαθής να παρακολουθεί τα γεγονότα όπως βλέπουμε ταινία. Έπρεπε να  ανακοινωθεί επίσημα η διάλυση, να σπεύσουν διάφοροι επιτήδειοι να διεκδικήσουν κανένα κομμάτι απ' ό,τι είχεε απομείνει, να δεχθούμε προσβολές και απειλές, και να εκτεθούμε προσωπικά και δημόσια στην κρίση του κάθε άσχετου, για να αντιληφθεί ο μηχανισμός της ελληνικής διοίκησης ότι κάτι συνέβη που μπορεί να την αφορά σ’ αυτό το τμήμα. Να αντιληφθεί δηλαδή ότι ως εργοδότης οφείλει να στηρίξει και να διαπραγματευτεί τη θέση και την εργασία των ανθρώπων που αποσπά στο εξωτερικό με  χρήματα του ελληνικού δημοσίου. Αν θεωρήσουμε ότι το έχει πράγματι αντιληφθεί, και ότι δεν έχει ήδη χαριστεί στην ιδιοτέλεια ορισμένων πανεπιστημιακών κύκλων και στα μαγειρέματα των παροικιακών γραφείων.

Οι εισαγόμενες στην Ελλάδα αναλύσεις για το δυσλειτουργικό χαρακτήρα του δημόσιου τομέα  με  βάση τις οποίες έχει εξαπολυθεί το πογκρόμ που παρακολουθούμε στην Ευρώπη τελευταία, είτε στην «αριστερή» είτε στην στην νεοφιλελεύθερη εκδοχή τους, έχουν κοινά σημεία αποτυχίας. Πρώτον, παραβλέπουν ότι ο δημόσιος τομέας αποτελείται από συλλογικότητες ανθρώπων όχι πραγμάτων, και ότι μία από τις θετικές του λειτουργίες ήταν και είναι  να υπηρετεί το κοινό καλό σε χώρους όπως η εκπαίδευση, η κοινωνική πρόνοια και η υγεία. Δεύτερο, στηρίζονται  για την εφαρμογή τους στην κρίση στελεχών που έχουν επιφανειακή επαφή με το χώρο τους και εστιάζουν στα γραφειοκρατικά προσχήματα, όχι στην ουσία. Και τρίτο και σημαντικότερο –κι αυτό είναι κατ’ εξοχήν ελληνικό ιδίωμα- σπαταλούν ασυλλόγιστα το δυναμικό των ανθρώπων που  προσφέρουν έργο στο δημόσιο και δεν έχουν κανένα σοβαρό ενδιαφέρον να το αναπτύξουν. Ροβολάνε τον κατήφορο ως Μπαρμπαγιώργοι κραδαίνοντας την μπαστούνα τους επί δικαίων και αδίκων. Διαλύουν δίκτυα, σχέσεις, δεξιότητες, ό,τι θετικό δημιουργήθηκε  σε διάρκεια χρόνων για να  ξαναρχίσουν από την αρχή (αν ποτέ) μια από τα ίδια. Σ’ αυτό το μεγάλο έλλειμμα δημοκρατίας και προσοχής θα εγγραφεί η σπατάληση του δυναμικού των αποσπασμένων εκπαιδευτικών που συμπληρώνουν φέτος 8ετία στα πανεπιστήμια του εξωτερικού και η «διακριτική» εξαίρεση από τις παρατάσεις όσων εργάζονται στην περιοχή του νοτίου ημισφαιρίου.

 Κυριακή Φραντζή

© 2012 Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας - Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα