Πρόσφατα άρθρα

Η ΔΕΠΠΣ και η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού

Αξιολόγηση της ελληνόγλωσσης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξωτερικού στην Ελλάδα

Η ΔΕΠΠΣ και η ελληνόγλωσση εκπαίδευση εξωτερικού

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

My Mother's Sin and Other Stories A series of lectures on Modern Greek literature taught by Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps This is a first class essay of one of my students, Jenny Wight, who took my course this year writing beautifully on the effects of loss in Cavafy's poetry.

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

Μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως πρόγραμμα για τη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (Παν. Λευκωσίας - ΚΕΓ)

Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας σε συνεργασία με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας διοργανώνει μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (MA, 3 εξάμηνα) - Εξ Αποστάσεως".

Μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως πρόγραμμα για τη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας (Παν. Λευκωσίας - ΚΕΓ)

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

My Mother's Sin and Other Stories A series of lectures on Modern Greek literature taught by Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps This is a first class essay of one of my students, Jenny Wight, who took my course this year writing beautifully on the effects of loss in Cavafy's poetry.

Discuss the portrayal and effects of loss in the poetry of Cavafy

BIRZEIT UNIVERSITY - Παλαιστίνη

Ευαγγελία Καφφέ-Αλαούνε BIRZEIT UNIVERSITY Αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο όπου διδάσκονται τα ν.ε

BIRZEIT UNIVERSITY - Παλαιστίνη

Poetics and Histories: To What Extent Did C. P. Cavafy Alter Historical Narratives, and for What Artistic Purposes?

stuident Name: Joseph Watson Module Lecturer: Dr Dimitra Tzanidaki-Kreps Date of Submission: 11/01/2016

Poetics and Histories: To What Extent Did C. P. Cavafy Alter Historical Narratives, and for What Artistic Purposes?

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΥΔΗΣ: Άξιον Εστί

Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η προσέγγιση του Άξιον Εστί με ερευνητικό εργαλείο το ηρωοκεντρικό μοντέλο αφηγηματικής ανάλυσης που ανέδειξε η μακρά παράδοση συστηματικής ανάλυσης λογοτεχνικών έργων η οποία ξεκίνησε με τη μελέτη της δομής των ρωσικών παραμυθιών από τους Ρώσους φορμαλιστές στις αρχές του 20ου αιώνα και πέρασε αργότερα στους στρουκτουραλιστές και σημειολόγους θεωρητικούς της λογοτεχνίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΥΔΗΣ: Άξιον Εστί

Hyperion or the hermit in Greece

Concept, dramaturgy and performance by Dimitra Kreps

Hyperion or the hermit in Greece

Examine the role of self-deception in the historical poems of Cavafy

This is a heartfelt yet rigorous and intelligent essay submitted by Sophie Prewett for the course I teach to 3rd year undergraduate Classics students at the University of Reading where I have been teaching for the last thirteen years. My course bears the title 'My Mother's sin and other stories' aiming at introducing some major authors and works as well as trends in Modern Greek Poetry and Fiction from the late 19th century to the late 20th century in connection with both the history, sociocultural context and wider literary developments of their period and illustrating attitudes to the ancient past in the work of some selected poets and novelists. All texts are taught from English translations. My students take this course as optional and for the majority a whole new world of hidden Modern Greek treasures is unveiled. Many have called the experience of my course as 'a breath of fresh air' which i consider an ultimate credit...

Examine the role of self-deception in the historical poems of Cavafy

ἐξ ἐρίων δὴ καὶ κλωστήρων καὶ ἀτράκτων

This essay examines that metaphor in the context of the political and war situation at the time Lysistrata was first performed. It considers traditional gender roles in the fifth-century Greek polis and Lysistrata’s inversion of those roles in her weaving analogy. Aristophanes’ comedic purpose in the weaving speech, in Lysistrata as a whole, and more generally across his corpus is examined. In addition, some observations are made about the sound pattern of Lysistrata’s speech and, in a personal argument, a speculative suggestion is advanced that the audience might have associated her cadences with the familiar rhythms of a domestic weaving loom.

ἐξ ἐρίων δὴ καὶ κλωστήρων καὶ ἀτράκτων

Δύο σ' ένα

sikeliotis writes, "Το κείμενο αυτό αποτελεί απάντηση σε δύο κείμενα της Αρετής Πότσιου. Το κείμενο έχει ξανασταλεί στις Φρυκτωρίες. Χάθηκε όμως και το ξαναστέλνω σήμερα. Εν τω μεταξύ όμως η Αρετή έχει ήδη στείλει την απάντησή της! Ελπίζω ο διάλογος που έχει ανοίξει να φανεί χρήσιμος και σε άλλους."

Θεσσαλονίκη, 15 Μαϊου 2003 (δεύτερη καταχώριση)

Δύο σ' ένα



(Βαθμολογία (αποτέλεσμα αξιολόγησης) 1)από SIKELIOTIS στις Friday, April 18 @ GTB Daylight Time





Λοιπόν το σχόλιό μου αφορά και τα δύο σου τελευταία κείμενα εξ ου και ο τίτλος "δυο σ' ένα". Καταρχάς, δεν είμαστε δυο, είμαστε τρεις (είναι και η Χρύσα) οπότε είμαστε χίλιοι δεκατρείς αφού η τριάδα είναι ο πιο πλήρης αριθμός! Αρετή μη σου κάνει εντύπωση που γράφω πως τον πόλεμο κατά της Σερβίας τον έκανε η αριστερά. Έχουμε συνηθίσει στην "αγιοποίηση" των μαρτύρων της αριστεράς αλλά μην ξεχνάς ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια βρίσκεται πια στην εξουσία. Εκτός βέβαια αν ψάχνουμε την "αγνή", την "πραγματική" και "γνήσια" αριστερά, οπότε ή μιλάμε για κάτι που δεν υπάρχει ή μιλάμε για μια αριστερά του 5% το πολύ. Ειδικά στην Ιταλία ήταν η αριστερή κυβέρνηση του συνασπισμού της αριστεράς με πρωθυπουργό τον Ντ' Αλέμα που υποστήριξε ένθερμα ηθικά και υλικά τον βομβαρδισμό της Σερβίας για 100 μέρες. Στην Αμερική ήταν ο δημοκρατικός Κλίντον, στην Αγγλία ο Μπλερ, στη Γερμανία ο "πρασινοκόκκινος" συνασπισμός Σοσιλαδημοκρατών και Πρασίνων. Ήταν ένας πόλεμος αν θυμάσαι για την "υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων". Για τα ανθρώπινα δικαιώματα της... αλβανικής μαφίας να κάνει λαθρεμπόριο και δουλεμπόριο από το Κοσσυφοπέδιο σε όλα τα Βαλκάνια και τη Δυτική Ευρώπη. Αυτοί ήταν τελικά οι μόνοι κερδισμένοι.Δεύτερον, οι θεσμοί και ειδικά οι διεθνείς οργανισμοί αντανακλούν τους συσχετισμούς δύναμης σε όλο τον κόσμο για να θυμηθούμε τον δικό μας, τον Πουλαντζά. Τώρα που η πλάστιγγα γέρνει προς την Αμερική, η συνέλευση του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας τους είναι άχρηστα και τα πετάνε στον κάλαθο των αχρήστων. Εμείς όμως δεν έχουμε άλλη επιλογή: πρέπει να υπενθυμίζουμε τις διεθνείς συμβάσεις και να επιμένουμε στην τήρηση της νομιμότητας. Αλλιώς επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, δηλαδή του ισχυρότερου, δηλαδή της βάρβαρης Αμερικής. Φυσικά ο ΟΗΕ έχει αποτύχει αλλά γι' αυτό ευθύνεται η αλαζονεία της Αμερικής, όχι ο ίδιος ο θεσμός. Αν θυμάσαι η ΚτΕ απέτυχε καθώς δεν την αναγνώρισε ο Χίτλερ και εν συνεχεία ο Μουσολίνι ενώ η Σοβιετική Ένωση το 1939 υπέγραψε σύμφωνο με τους Γερμανούς και ο δυτικός κόσμος ανέχτηκε αρχικά τις γερμανικές προκλήσεις. Υπήρξε δηλαδή σωρεία παραβιάσεων της διεθνούς νομιμότητας. Και τότε δεν αντιδρούσε κανένας και πιάστηκαν όλοι στον ύπνο. Ευτυχώς που τώρα οι λαοί ξύπνησαν και αντιδρούν όπως και όσο αντιδρούν. Και φυσικά το πρόβλημα δεν είναι η κόκα κόλα. Με την ίδια λογική δεν θα πρέπει να βλέπουμε ούτε αμερικανικές ταινίες, ούτε να χρησιμοποιούμε τα windows. Το πρόβλημα είναι ότι όπως λες και εσύ υπάρχει η αίσθηση ότι τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα.Για να σταματήσει αυτό πρέπει απλώς να συνεχίσουμε αυτό που ήδη κάνουμε εδώ και... χιλιάδες χρόνια: να συνεχίσουμε να είμαστε οι ζωντανοί φορείς ενός πολιτισμού τόσο παλιού αλλά και τόσο νέου, που ανανεώνεται συνεχώς και πλουτίζει από την επαφή του με τους άλλους. Αρετή εμείς δεν ήμασταν ποτέ ειρηνιστές και αντιμιλιταριστές. Αντίθετα, ήμασταν πάντοτε αγωνιστές ανυπότακτοι. Η κουλτούρα της μη-βίας και ο πασιφισμός δεν είναι για μας, είναι για ξενέρωτους δυτικούς. Εμείς κοιτάμε "πότε θα κάνει ξαστεριά"! "Μικρός λαός που πολεμά χωρίς σπαθιά και βόλια για όλου του κόσμου του κρασί, το φως και το τραγούδι". Αγωνιστές λοιπόν γιατί πιστεύουμε πρώτα στη δικαιοσύνη και ύστερα στην ειρήνη. "Μη είκειν Λακεδαιμονίοις". Στους μιλιταριστές δεν υποχωρούμε, δεν κάνουμε παθητική αντίσταση, αλλά τους κηρύσσουμε τον πόλεμο. Ηρέμησε, δεν είπα να γίνουμε τρομοκράτες! Ο πόλεμος ο δικός μας είναι πολιτισμικός. Ήδη το δυτικό πολιτισμικό υπόδειγμα έχει φάει τα ψωμιά του. Δεν παράγει τίποτα εκτός από την τεχνολογία, τίποτα που να ζηλέψει κανείς. Αντίθετα άλλοι πολιτισμοί, ανάμεσά τους και ο δικός μας (προς θεού όχι μόνο αυτός και ίσως ούτε κατεξοχήν αυτός) "ξέρουν κάτι που μπορεί ακόμη να μας σώσει", η αίσθηση της δικαιοσύνης είναι ένα στοιχείο. Αρκεί βέβαια να γνωρίσουμε τον πολιτισμό μας πρώτα εμείς, γιατί εκεί είναι το πρόβλημα, η αλλοτρίωσή μας, Με αφορμή λοιπόν το μάθημα που καλούμαστε να κάνουμε μπορούμε να δουλέψουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Απ' ό,τι βλέπω εσύ το κάνεις όπως πρέπει ως βίωμα και όχι ως στείρα ακαδημαϊκή πληροφόρηση. Οι φοιτητές σου έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν έναν άλλον κόσμο, να δουν ακόμη ένα παράδειγμα μιας προσωπικής στάσης, συμμετόχής και ευθύνης. Δεν σου πλέκω το εγκώμιο απλώς επισημαίνω πράγματα γιατί συχνά μου δίνεις την εντύπωση ότι αισθάνεσαι τη μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων, αλλά αυτή είναι αν το καλοσκεφτείς και η εθνική μας μοναξιά, ερχόμαστε από πολύ μακριά και έχουμε αποδεκατιστεί στο δρόμο! Δεν είσαι λοιπόν εσύ η γραφική της υπόθεσης, οι άλλοι είναι που επιλέγουν την ιδιώτευση, επιλέγουν να είναι idiots. Α και κάτι τελευταίο: όταν λέω ότι κυρίαρχη ιδεολογία στα πανεπιστήμια είναι σήμερα ο ανέξοδος αριστερός ψευτοδιεθνιστικός λόγος δεν εννοώ τους φοιτητές, εννοώ τους διδάσκοντες. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Το τελευταίο που με έβγαλε από τα ρούχα μου ήταν η συγκέντρωση υπογραφών από Έλληνες πανεπιστημιακούς για την υποστήριξη του αμερικανοβρετανικού σχεδίου Ανάν για το Κυπριακό. Ειδικά εμάς του Κυπρίους σε λίγο θα μας βάλουν να ζητήσουμε συγγνώμη για την τουρκική εισβολή. Ήδη μας θεωρούν εθνικιστές και φασίστες για τον αγώνα της ΕΟΚΑ κατά της Αγγλοκρατίας.Σταματώ εδώ γιατί θα πάρω φόρα και δεν θα σταματάω. Άσε που αν κάνεις κριτική στους ακαδημαϊκούς δασκάλους θεωρείσαι φθονερός επειδή μένεις απέξω από το "ναό της γνώσης". "Όσα δε φτάνει η αλεπού" δηλαδή. Άντε να τους πείσεις ότι σε τέτοιο χώρο ανθρωποφαγικό μη σώσουν και σε εκλέξουν.Ξέρω ότι εξακολουθείς να διαφωνείς μαζί μου σε πολλά, αλλά αυτό μου αρέσει γιατί με κρατάς σε εγρήγορση. Είναι κι αυτό δική μας παράδοση: η αντιπαράθεση στο πλαίσιο της εκκλησίας του δήμου, εν προκειμένω στο πλαίσιο των Φρυκτωριών, κάτι σαν τις δημηγορίες του Θουκυδίδη με αόρατο αλλά υπαρκτό το ακροατήριο των συναδέλφων.



Σε φιλώ



Τάσος


© 2012 Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας - Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα